<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>

<rss version="2.0" xmlns:blogChannel="http://backend.userland.com/blogChannelModule">

<channel>
<title>aimerlover的主頁</title>
<link>http://hk.zorpia.com/aimerlover</link>
<description></description>
<pubDate>Thu, 10 Dec 2009 08:57 EST</pubDate>
<lastBuildDate>Thu, 10 Dec 2009 08:57 EST</lastBuildDate>
<generator>Zorpia.com</generator>

<item>
<title>มุมนึงของความรัก</title>
<link>http://hk.zorpia.com/aimerlover/journal/1741734</link>
<description>
  &lt;div class="journalBody">
    &lt;div class="journalImage">&lt;font color="#ff00ff" size="3">&lt;font face="impact">&lt;font color="#ff0000">&lt;strong>&lt;u>ความรัก&lt;/u>&lt;/strong>&lt;/font> คือ ความสุขที่สวยงาม&lt;br />&lt;strong>&lt;u>&lt;font color="#ff0000">ความรัก&lt;/font>&lt;/u>&lt;/strong> คือ ยาพิษที่สามารถฆ่าคนๆ ให้ตายได้ หากไม่ถึงตายก็จะเจ็บปวดมากมาย อยู่ที่ฤทธิ์ของมันว่าจะร้ายแรงแค่ไหน &lt;br />&lt;strong>&lt;u>&lt;font color="#ff0000">ความรัก&lt;/font>&lt;/u>&lt;/strong> คือ การให้...ให้ในทุกสิ่งที่แสนดี และมีค่าที่สุด&lt;br />&lt;strong>&lt;u>&lt;font color="#ff0000">ความรัก&lt;/font>&lt;/u>&lt;/strong> คือ น้ำตา...น้ำตาจากความสุขล้น และน้ำตาจากความเศร้าอย่างที่สุด&lt;br />&lt;strong>&lt;u>&lt;font color="#ff0000">ความรัก&lt;/font>&lt;/u>&lt;/strong> คือ ความอบอุ่นที่จะมีให้เสมอ ไม่ว่าจะอยู่ไกลหรือไกล้ ค่าไหน&lt;br />&lt;/font>&lt;font color="#ff0000">&lt;font face="impact">&lt;strong>&lt;u>ความรัก&lt;/u>&lt;/strong> &lt;/font>&lt;font face="impact">&lt;font color="#ff00ff">คือ ความซื่อสัตย์ที่จะมีให้กัน ทั้งต่อหน้าและลับหลัง&lt;br />&lt;/font>&lt;strong>&lt;u>ความรัก&lt;/u> &lt;/strong>&lt;font color="#ff00ff">คือ ความเสมอต้นเสมอปลาย ไม่เปลี่ยนแปลง&lt;/font>&lt;br />&lt;u>&lt;strong>ความรัก&lt;/strong>&lt;/u>&lt;/font>&lt;/font>&lt;font face="impact"> คือ ความห่วงใย ที่มีให้ตลอดเวลาแม้ว่าเราจะไม่พูดก็ตาม&lt;br />&lt;strong>&lt;u>&lt;font color="#ff0000">ความรัก&lt;/font>&lt;/u>&lt;/strong> คือ ความเข้าใจ...เข้าใจในความเป็นเค้า และพร้อมจะปรับตัวเพื่อกันและกัน&lt;br />&lt;strong>&lt;u>&lt;font color="#ff0000">ความรัก&lt;/font>&lt;/u>&lt;/strong> คือ ความไว้วางใจ เชื่อใจในกันและกัน&lt;br />&lt;strong>&lt;u>&lt;font color="#ff0000">ความรัก&lt;/font>&lt;/u>&lt;/strong> คือ กำลังใจ พร้อมเสมอที่จะดึงมือเค้าให้ลุกขึ้นสู้อีกครั้ง ในยามที่เค้าท้อแท้ และผิดหวัง&lt;br />&lt;font color="#ff0000">&lt;strong>&lt;u>ความรัก&lt;/u>&lt;/strong>&lt;/font> คือ ความอดทน จากในทุกๆเรื่อง ที่เกิดขึ้นระหว่างเรา&lt;br />&lt;font color="#ff0000">&lt;strong>&lt;u>ความรัก&lt;/u>&lt;/strong>&lt;/font> คือ การให้อภัย...อภัยในทุกสิ่ง ที่คนรักทำผิดพลาดไป &lt;br />&lt;font color="#ff0000">&lt;strong>&lt;u>ความรัก&lt;/u>&lt;/strong>&lt;/font> คือ รอยยิ้มและสายตา ที่จะมองและยิ้มอย่างมีความสุข และส่งผ่านความรู้สึกที่มีไปยังคนอันเป็นที่รัก&lt;br />&lt;strong>&lt;font color="#ff0000">&lt;u>ความรัก&lt;/u>&lt;/font>&lt;/strong> คือ การที่เราจะอยู่เคียงข้างกันเสมอ ไม่ว่าจะอยู่ห่างกันไกล หรือไกล้แค่ไหนก็ตาม&lt;br />&lt;font color="#ff0000">&lt;strong>&lt;u>ความรัก&lt;/u>&lt;/strong>&lt;/font> คือ ฉันรักเธอ คำๆเดียวที่จะมีให้กับคนๆเดียว ที่เป็น&#160;&#160; ที่เรารักเค้ามากมายจริงๆ&lt;/font>&lt;/font>&lt;font face="impact"> &lt;/font>&lt;/div>
  &lt;/div></description>
<category>Personal</category>
<guid isPermaLink="true">http://hk.zorpia.com/aimerlover/journal/1741734</guid>
<pubDate>Sat, 27 Oct 2007 01:01 EST</pubDate>
</item>

<item>
<title>GFM Thailand 89.75 MHz</title>
<link>http://hk.zorpia.com/aimerlover/journal/1724887</link>
<description>
  &lt;p>&lt;font color="#ff3399">&lt;/font>&lt;/p>
  &lt;p>&lt;font color="#ff3399">&lt;/font>&lt;/p>
  &lt;p>&lt;font color="#ff3399">&lt;/font>&lt;/p>
  &lt;p>&lt;font color="#ff3399">&lt;/font>&lt;/p>
  &lt;p>&lt;a href="http://www.gfmthailand.com/">&lt;font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" color="#0000ff" size="7">http://www.gfmthailand.com&lt;/font>&lt;/a>&lt;font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" color="#0000ff" size="7">&#160; &lt;/font>&lt;/p></description>
<category>Personal</category>
<guid isPermaLink="true">http://hk.zorpia.com/aimerlover/journal/1724887</guid>
<pubDate>Fri, 07 Sep 2007 09:01 EST</pubDate>
</item>

<item>
<title>My  memory  ^^</title>
<link>http://hk.zorpia.com/aimerlover/journal/1688632</link>
<description>
  &lt;p align="left">&lt;font color="#ff0000" size="4">&#160;&lt;font color="#ff1010">&#160;&#160;&#160;&lt;/font>&lt;font face="arial,helvetica,sans-serif" color="#ff3399" size="5"> &lt;font color="#ff00ae">มนุษย์ คือ นักเดินทางที่โดดเดี่ยว&lt;br />ยิ่งสร้างอะไรไว้เยอะก็ยิ่งสูญเสียเยอะตอนที่เราจากไป พลัดพรากจากสิ่งที่รัก &lt;br />คือ ทุกข์อันดับหนึ่งของชีวิต มัน คือเรื่อง ปกติ ไม่มีใครไม่โดน&lt;br />ทุกคนต้องเจอความสูญเสียแรงที่สุด อย่างน้อยก็ 1 ครั้ง รู้ว่ามัน คือ&lt;br />ธรรมชาติของโลกใบนี้ แต่พอเกิดขึ้นกับเรา มันก็ทำใจยากเหลือเกิน &lt;br />&lt;br />&#160;&#160;&#160;&#160; ในคืนหนึ่ง ช่วงเวลา 2 ชม.เต็ม ชีวิตจริงของหลายๆคน&lt;br />ถูกถ่ายทอดสดผ่านสายโทรศัพท์ จากคนที่ผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก&lt;br />จนยอมรับความสูญเสียได้มากขึ้นเรื่อยๆ &lt;br />&lt;br />&#160;&#160;&#160;&#160; บางคนกำลังจะเป็นเจ้าสาวในวันรุ่งขึ้น คือ เช้าวันเสาร์&lt;br />ทุกอย่างจัดเตรียมไว้หมด โชคร้าย!! ว่าที่เจ้าบ่าว เสียชีวิตกะทันหัน&lt;br />จากอุบัติเหตุรถยนต์ เมื่อวันศุกร์ เธอเสียงสั่นเครือ และงงๆ &lt;br />ยังทำใจยากกับสิ่งที่เกิดขึ้น&lt;br />&lt;br />&#160;&#160;&#160;&#160; เธอเล่าให้ฟังว่า ช่วงเวลาสุดท้ายที่เธอไปหาเค้าที่โรงพยาบาล จับมือมองตากัน&lt;br />เจ้าบ่าวถามเธอว่า รักเขาบ้างรึเปล่า&lt;br />&lt;br />&#160;&#160;&#160;&#160; ตลอดเวลาที่รักกัน จนจะแต่งงาน ผู้หญิงไม่เคยบอก ได้แต่พูดว่า&lt;br />เห็นแบบนี้ยังไม่รู้อีกเหรอ&lt;br />&lt;br />&#160;&#160;&#160;&#160; ในที่สุด บอกรักคำแรก ก็เลยกลายเป็นคำสุดท้าย &lt;br />ก่อนที่จะไม่ได้ยินเสียงกันอีกแล้ว&lt;br />&lt;br />สารภาพตามตรง ไม่รู้จะปลอบเธอยังไง&lt;br />&lt;br />&#160;&#160;&#160;&#160; &quot;ใจเย็นๆอย่าคิดมาก เดี๋ยวก็จะผ่านไปได้&quot; ดูเป็นประโยคไร้สาระทันที &lt;/font>&lt;/font>&lt;/font>&lt;/p>
  &lt;p align="left">&lt;font color="#ff00ae" size="5">ในวันที่ความสูญเสียยิ่งใหญ่เกิดขึ้น ตรงหน้า&lt;br />&lt;br />คำถามสุดท้าย &quot;พรุ่งนี้ตั้งใจจะทำอะไร เพราะตอนแรกจะเป็นวันแต่งงาน&quot;&lt;br />&lt;br />&quot;พรุ่งนี้ก็คงไปโบสถ์ค่ะ เพราะเราสองคนเป็นคริสต์&quot; เธอตอบได้แค่นั้น &lt;br />&lt;br />วินาทีเดียว ชีวิตก็เปลี่ยนแล้ว วันเดียวกัน สถานที่เดียวกัน&lt;br />แต่เป้าหมายต่างกันแบบไม่ตั้งใจ&lt;br />&lt;br />&lt;br />&#160;&#160;&#160;&#160; ผู้ชายอีกคน โทรศัพท์ทางไกลมาจากออสเตรเลีย หนีความสูญเสียไปพักใจ &lt;br />ไกลอีกซีกโลก หน้าจอคอมพิวเตอร์ ยังมีภาพเธอคนนั้นอยู่&lt;br />&lt;br />&quot;แฟนผมน่ารักมากนะคับ&quot; เค้าเริ่มต้นเล่า&lt;br />&lt;br />&#160;&#160;&#160;&#160; &quot;ออกจะโก๊ะๆหน่อย มีวันหนึ่งผมไปเช่าการ์ตูนมาอ่าน ตอนเอาไปคืน &lt;br />ผมจอดรถแล้วให้เธอลงไปคืนให้ เธอเดินกลับมา&lt;br />แล้วข้ามถนนไปเปิดประตูรถใครก็ไม่รู้ ผมนั่งหัวเราะอยู่ในรถ&lt;br />เธอรู้ตัววื่งกลับมา แล้วให้รีบออกรถอย่างด่วนเพราะอายมาก&quot; &lt;br />&lt;br />&#160;&#160;&#160;&#160; เค้าเริ่มเล่าต่อ &quot;ไม่รู้ทำไมครับ มีวันหนึ่งอยู่ๆก็อยากใส่บาตร&lt;br />เลยชวนเธอไปทำบุญด้วย ตอนจะกลับ ผมเรียกเธอ แล้วบอกว่า ผมรักคุณนะ&lt;br />เธอหันมายิ้มขำๆแล้วตอบว่า ไอ้บ้า !! เป็นภาพที่ผมจำได้ติดตา&#160;&lt;br />&lt;br />หลังจากนั้นเธอขึ้นรถไปกับพี่สาวผม รถประสบอุบัติเหตุ&lt;/font>&lt;/p>
  &lt;p align="left">&lt;font color="#ff00ae" size="5">ผมเสียเธอไปพร้อมกับพี่สาวผม&lt;br />&lt;br />กระชากหัวใจคนฟังอย่างมาก&lt;br />&#160;&lt;/font>&lt;/p>
  &lt;p align="left">&lt;font color="#ff00ae" size="5">&quot;คิดถึงเธอเหลือเกินครับ 6-7 ปีแล้ว วันไหนที่ฝันถึง ผมไม่อยากตื่นเลย&quot;&lt;br />&lt;br />&#160;&#160;&#160;&#160; ทุกวันนี้ผมยังเขียนไดอารี่ถึงเธอทุกวัน และลงท้ายเหมือนๆกันว่า รอผมนะ&lt;br />เดี๋ยวเราก็ได้เจอกัน&quot; &lt;br />&lt;br />&lt;br />บางคนจากกันไม่ทันลา&lt;br />&lt;br />บางคู่มีเวลาให้ค่อยๆนับถอยหลัง เพื่อให้รู้ว่า ความสุขใกล้หมดลงทุกที&lt;br />&lt;br />เทียบไม่ถูกว่า อันไหนดีกว่า &lt;br />&lt;br />&#160;&#160;&#160;&#160; ทุกคนในโลกนี้ และทุกคู่ในโลกนี้จะรักกันมากขนาดไหน&lt;br />เรามีเวลาอยู่ด้วยกันแค่ช่วงเดียวเท่านั้น ที่สำคัญ เราไม่มีโอกาสรู้ด้วยซ้ำ&lt;br />ว่าเราพกเวลากันมาคนละเท่าไหร่ &lt;br />&lt;br />วันนี้ยังเห็นหน้ากัน ดูแลรักษากัน ไว้ให้อย่างดีที่สุด&lt;br />&lt;br />&#160;&#160;&#160;&#160; วันหนึ่งจุดธูปคุยกัน เคาะโลงพูดกัน มีแค่ไม้กระดานกั้น&lt;br />แต่เราไกลกันเหลือเกิน &lt;br />&lt;br />วันนั้น เราจะยังได้ยินกันรึเปล่าก็ไม่รู้&lt;br />&lt;br />&lt;/font>&lt;/p>
  &lt;p align="left">&lt;font face="arial,helvetica,sans-serif">&lt;font size="5">&lt;font color="#ff00ae">&lt;font size="+0">**จากหลังสือ เรื่องเล่าจาก club Friday ตอนวินาทีสุดท้าย**&lt;/font>&lt;br />&lt;/font>&lt;/font>&lt;/font>&lt;/p></description>
<category>Personal</category>
<guid isPermaLink="true">http://hk.zorpia.com/aimerlover/journal/1688632</guid>
<pubDate>Sun, 03 Jun 2007 23:16 EST</pubDate>
</item>

<item>
<title>aimerlover...I love you...!</title>
<link>http://hk.zorpia.com/aimerlover/journal/1643741</link>
<description>
  &lt;p align="center">&lt;font face="arial,helvetica,sans-serif" color="#ff0000" size="5">&lt;em>Oh...Love inside&#160; my&#160; heart&lt;/em>&lt;/font>&lt;/p>
  &lt;p align="center">&lt;font face="arial,helvetica,sans-serif" color="#ff0000" size="5">&lt;em>Can't&#160; believe&#160; can't&#160; give&#160; can't&#160; find.&lt;/em>&lt;/font>&lt;/p>
  &lt;p align="center">&lt;font face="arial,helvetica,sans-serif" color="#ff0000" size="5">&lt;em>But&#160; once&#160; met&#160; you&#160; first&#160; times.&lt;/em>&lt;/font>&lt;/p>
  &lt;p align="center">&lt;font face="arial,helvetica,sans-serif" color="#ff0000" size="5">&lt;em>I&#160; give&#160; you&#160; believe&#160; until&#160; ;&#160; I&#160; die...&lt;/em>&lt;/font>&lt;/p>
  &lt;p align="center">&lt;font face="arial,helvetica,sans-serif" color="#ff0000" size="5">&lt;em>&quot;My&#160; poem&#160; for&#160; my&#160; lover&quot;&lt;/em>&lt;/font>&lt;/p>
  &lt;p align="center">&lt;font face="arial,helvetica,sans-serif" color="#ff0000" size="5">&#160;&lt;/font>&lt;/p>
  &lt;p align="center">&lt;font face="arial,helvetica,sans-serif" color="#ff0000" size="5">ชาวจีนมีความเชื่อเกี่ยวกับเทพ องค์หนึ่ง เป็นนางฟ้า มีหน้าที่ในการรับเอาดินจากสวรรค์ ในทุกๆ วัน นางฟ้าก็จะเอาดินที่ได้มาในแต่ละวัน ปั้นเป็นเด็กผู้หญิงกับเด็กผู้ชายทีละคู่ ๆ แล้วนางฟ้าก็จะไปตัดด้ายสีแดง จากทางช้างเผือก เพื่อที่จะเอามาผูกไว้ที่ข้อมือซ้ายของตัวตุ๊กตาของเด็กผู้ชายแลข้อมือขวาของเด็กผู้หญิง&#160; แล้วก็มัดเอาไว้เป็นคู่ๆ&#160; ก่อนที่จะโยนลงบ่อน้ำ&#160; เพื่อที่จะส่งตุ๊กตาเหล่านั้นมาเกิดบนโลกมนุษย์&#160; &lt;/font>&lt;/p>
  &lt;p align="center">&lt;font face="arial,helvetica,sans-serif" color="#ff0000" size="5">จากนั้นตุ๊กตา 2 ตัวก็จะแยกออกจากกัน ไกลบ้างไกล้บ้าง&#160; ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับความยาวของเส้นด้ายที่ผูกอยู่ที่ ข้อมือของตุ๊กตาในแต่ละคู่&#160; &lt;/font>&lt;/p>
  &lt;p align="center">&lt;font face="arial,helvetica,sans-serif" color="#ff0000" size="5">ดังนั้น&#160; ข้อมือของคนเราทุกคนก็จะมีด้ายแดงผูกกันอยู่ที่ข้อมือคนละข้างของกันและกัน&#160; และปลายอีกด้านนึงนั่นละที่เป็นคู่แท้ของเรา&#160; ที่เกิดมาเพื่อคู่กันและเป็นคู่กันอย่างแท้จริง&#160; ก็เลยมีเปอร์เซ็นท์ที่ผูหญิงจีนส่วนใหญ่จะถนัดซ้ายเยอะกว่าผู้ชาย&#160; เพราะข้างขวาของผู้หญิงและข้างซ้ายของผู้ชายผูกติดกันไว้นั่นเอง&lt;/font>&lt;/p>
  &lt;p align="center">&lt;font face="arial,helvetica,sans-serif" color="#ff0000" size="5">อิอิ&#160; ต้องขอบคุณต้นที่เล่าเรื่องน่ารักๆ ที่อาม่าต้นเล่าต่อมาให้ฟังอีกทีนะคะ&#160; แล้วเพื่อนๆละ หาคู่แท้เจอกันบ้างแล้วรึยังคะ&lt;/font>&lt;/p>
  &lt;p align="center">&lt;font color="#ff5a94">&lt;/font>&lt;/p></description>
<category>Personal</category>
<guid isPermaLink="true">http://hk.zorpia.com/aimerlover/journal/1643741</guid>
<pubDate>Sat, 10 Feb 2007 12:39 EST</pubDate>
</item>

</channel>
</rss>