ဆယ္ေက်ာ္သက္ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမြးေန႔ပြဲ ဆိုေတာ့ ေကာင္ေလး၊ ေကာင္မေလးေတြ စုစုေ၀းေ၀း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး၊ စားၾကေသာက္ၾက ၊ စကားေၿပာၾကနဲ႔ ဆူညံေနပါတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေခ်ာေခ်ာလွလွ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္၀င္လာေတာ့ ေကာင္ေလးေတြက စိတ္၀င္တစား လွမ္းၾကည့္လိုက္ၾကတယ္။ ထိုင္စရာ ရွာေနတဲ့ ေကာင္မေလးကို ၿမင္ရတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ထၿပီး ေကာင္မေလးကို သူ႔စားပဲြမွာထိုင္ဖို႔ေနရာေပးေတာ့ ေကာင္မေလးက ရွက္ရြံ႕ရြံ႕နဲ႔ ၀င္ထိုင္ပါေလရဲ႕။

သည္ေတာ့မွပဲ ေကာင္ေလးလည္း မလုံမလဲနဲ႔ ရွက္ကိုးရွက္ကန္း ၿဖစ္သြားတာေပါ့။ ဒီအခ်ိန္မွာပဲ စားပြဲထိုးတစ္ေယာက္က သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ေရွ႕မွာ ေကာ္ဖီခြက္ေလးေတြ လာခ်ေပးတယ္။

တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ မၾကည့္ရဘဲ ေကာ္ဖီခြက္ေလးေတြ ငုံ႔ေမႊရင္း ေကာင္ေလးက အနားမွာရွိတဲ့ စားပဲြထိုးေလးကို

“ဆားနည္းနည္းေပးပါ” လို႔ေတာင္းလိုက္တယ္

ေကာင္မေလးအဖို႔ အံ့အားသင့္ၿပီး ေကာင္ေလးကို ေမာ့ၾကည့္ မိေလရဲ႕။ ၿပီးေတာ့ ေကာ္ဖီခြက္ထဲ ဆားထည့္ ေမႊေနတဲ့ ေကာင္ေလးကို ေကာင္မေလးေရာ အနားကလူေတြပါ အထူးအဆန္းလို ၾကည့္ေနၾကတယ္။

ေကာင္ေလးက ေကာ္ဖီခြက္ကို ရွက္ရွက္နဲ႔ပဲ ေမာ့ေသာက္ လိုက္ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေကာင္မေလးက စူးစမ္းရင္ စုပ္စုလိုက္တယ္။

“ေကာ္ဖီကို ဒီလိုပဲ ေသာက္တတ္သလား ဟင္း….” တိုးတိုးေလးေမးတာပါ။

ေကာင္ေလး ေခါင္းငုံရင္းက ခပ္ဆိုင္းဆိုင္းေလး ၿပန္ေၿပာတယ္။

“ကၽြန္ေတာ့္ေမြးရပ္ေၿမက ပင္လယ္ကမ္းစပ္ဆိုေတာ့ ပင္လယ္ေရထဲမွာပဲ ေဆာ့ကစားၾကီးၿပင္းခဲ့တယ္ေလ။

ေမြးရပ္ေၿမနဲ႔ ေ၀းတဲ့အခါမ်ဳိး၊ အေမ၊ အေဖ နဲ႕ရြာကို တမ္းတမိတဲ့ အခါမ်ဳိးမွာ ပင္လယ္ေရနဲ႕ အရသာတူတဲ့ ေကာ္ဖီငန္ငန္ေလးကို အလြမ္းေၿပေသာက္တာပါ။”

ေကာင္ေလးကေၿဖရင္းက ေခါင္းေမာ့ၿပီး ေကာင္မေလးကို စူးစူးရဲဲရဲ ၾကည့္လိုက္တယ္။ အလို သူ႔မ်က္လံုးေတြမွာ မ်က္ရည္ေတြဖုံးလို႔ပါလား။ ေကာင္မေလး မ်က္ႏွာမွာ ရင္ထဲက ကရုဏာ ၊သနားစိတ္ေတြ ထင္ဟပ္ သြားပါတယ္။

ၿမင္လွ်င္ၿမင္ခ်င္း ခ်စ္မိလိုက္တဲ့ ေကာင္ေလးနဲ႕ ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း စာနာစိတ္ေတြ ေပါက္ဖြားသြားတဲ့ ေကာင္မေလးနဲ႔ ေကာင္ေလး ေမတၱာမွ်သြားခဲ့ၾကတာ မထူးဆန္းဘူးလို႔ ဆိုရမွာေပါ့။

သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ တတြဲတြဲ ေစ်း၀ယ္၊ ဘုရားသြား သံေယာဇဥ္ေလးေတြ ညိွတြယ္လာေတာ့ ရာသက္ပန္အတူေနဖို႔ လက္ထပ္မဂၤလာၿပဳခဲ့ၾကပါတယ္။

ခ်စ္သူေတြ ဘ၀မွာေရာ၊ အၾကင္လင္မယားဘ၀မွာပါ ေကာင္မေလးက ေကာင္ေလးကို ေကာ္ဖီေသာက္တိုင္း ဆားထည့္ထည့္ေဖ်ာ္ေလ့ ရွိပါတယ္။ ေကာင္ေလးမေသာက္ခင္ ေကာ္ဖီကို ၿမည္းတိုင္း ငန္လို႔ ေကာင္မေလး မ်က္ႏွာဟာ ရႈံရႈံသြားရၿမဲပါ။

ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ ။

ဟိုးအရင္တုန္းက ေကာင္မေလးဟာ အခုေတာ့ ငါးဆယ္ေက်ာ္ ေၿခာက္ဆယ္နီးပါး အဘြားအရြယ္ ေရာက္ခဲ့ပါၿပီ။

သူ႔လက္မွာ စာတစ္ေစာင္ကိုင္ၿပီး ဖတ္ေနပါတယ္။ မ်က္လုံးအစုံမွာလည္း မ်က္ရည္စေတြနဲ႔။

“ေမာင္ဘ၀မကူးခင္ အမွန္ကို ၀န္ခံပါရေစ။ မ.္ကို စတင္ ၿမင္ေတြ႔စေန႔က ၿမင္လိုက္တာနဲ႔ သူမ်ားတကာထက္ ဦးေအာင္ ဖိတ္ေခၚ မိခဲ့တယ္။ သၾကားနဲ႔ဆားမွားၿပီး ရွက္ရွက္နဲ႔ ေတာင္းမိတယ္။ အလြန္မတန္ အရာသာဆိုးတဲ့ ေကာ္ဖီငန္ငန္ကို ေမာင္လုံး၀ဘူး။ ဒါေပမယ့္ မ.ကိုစေတြ႔တဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီး ဒီေကာ္ဖီငန္ငန္ကို ေမာင္တစ္သက္လုံး ေသာက္ခဲ့ရတယ္။ ဒီအတြက္ စိတ္မေကာင္းမၿဖစ္၊ ေနာင္တမရမိ ပါဘူး။ မ.နဲ႔ဆံုခဲ့၊ အတူေနခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြဟာ အေပ်ာ္ဆံုးအခ်ိန္မို႔ပါ။ ေနာက္ဘ၀မွာ မ.နဲ႔ၿပန္ဆံုဖို႔ အတြက္ ဒီေကာ္ဖီ ငန္ငန္ေတြေေသာက္ရမယ္ ဆိုရင္

ေမာင္ေသာက္အုံးမွာပါ။”

မ်က္လုံးအစုံက မ်က္ရည္ေတြဟာ စာရြက္ေပၚ ေတြေတြက် သြားပါတယ္။

မ်က္ရည္ကို အသာအယာ သုတ္ရင္း စားပြဲထိုးကို

“ဆားနည္းနည္းေလာက္” လို႔ လွမ္းမွာလိုက္ပါတယ္။

စားပဲြထိုးက ဆားပုလင္းေလး လာေပးပါတယ္။ ဆားပုလင္းထဲက ဆားေလးေတြကို ေကာ္ဖီခြက္ထဲထည့္ ဇြန္းနဲ႔ေမႊလိုက္တယ္။ ေနာက္ ေကာ္ဖီခြက္ထဲ ႏႈတ္ခမ္းေတ့ ေသာက္လိုက္ပါတယ္။ စားပဲြထိုးေလး အံ့အားသင့္ဟန္ၾကည့္ၿပီး

“ဘယ္လိုေနလဲ အန္တီ” လို႔ေမးေတာ့ မ်က္ရည္ေ၀့ေနတဲ့ မ်က္လုံးနဲ႔ ၿပဳံးၿပီး ၿပန္ေၿဖလိုက္ပါတယ္

“သိပ္ခ်ဳိတာပါဘဲကြယ္” တဲ့

357 瀏覽數 | 3 評論 | 與朋友共享 | 推薦